close
تبلیغات در اینترنت
آشنايي با تعدادي از بناها و سازه های تاريخي ايران

تبلیغات

ما را دنبال کنید

جستجوگر

آمارگیر

  • :: آمار مطالب
  • کل مطالب : 195
  • کل نظرات : 37
  • :: آمار کاربران
  • افراد آنلاين : 3
  • تعداد اعضا : 2516
  • :: آمار بازديد
  • بازديد امروز : 20
  • بازديد ديروز : 150
  • بازديد کلي : 451,261
  • :: اطلاعات شما
  • آي پي : 54.198.78.121
  • مرورگر :
  • سيستم عامل :

آخرین ارسالی های انجمن

[if !mso]>بناها و سازه های تاريخي

 

كاخ ها و عمارت ها

سر در عالي قاپو

    يكي از بناهاي مهم دوره صفويه در قزوين «حياطنادري» با عمارت ها و باغ هاي بسيار زيبا بوده است. اين مجموعه هفت در داشته استكه يكي از آن ها را عالي قاپو مي ناميدند. از درهاي آن جز در عالي قاپو، اثري باقينمانده است.

   اين بنا درگاه بلندي دارد كه به خيابان شهداي قزوين مشرف است. اين در بههشتي بزرگي متصل است و در داخل، در دو طرف آن دو اتاق وجود دارد كه جايگاه دربانانبوده است. راهرو طبقه دوم بنا نيز از همين اتاق ها مي گذشته است. در سمت غرب ايندر، سه اتاق طولاني پهلوي هم در اتاق ها در دوره قاجاريه به قرائت خانه و ديگري بهچاي خانه و ديگري به چاي خانه تبديل شد. اكنون تمام اتاق ها متعلق به چاي خانهاست. در طرف شرقي بنا، بعدها، مدرسه اي ساخته شد. اين قسمت نيز در گذشته مانند طرفغربي، جايگاه قراولان و نگهبانان بوده است. جلو در عالي قاپو جلوخاني است كه در دوطرف آن دو سكوي پهن با سنگ ساخته شده است.

  از اره هاي سردر، با كاشي پوشيده شده اند و بقيه سر در با گچ پوشيده شدهاست. در قسمت مياني سر در و بالاي در، كتيبه اي به خط ثلث جلي به قلم علي رضاعباسي- نقاش معروف- در كاشي معرق نوشته شده است. بالاي كتيبه در وسط سر در، پنجرهمشبك بزرگي از كاشي معرق نوشته شده است. بالاي كتيبه، در وسط سردر، پنجره مشبكبزرگي از كاشي معرق دورو قرار دارد نظير آن را در ديوار شمالي نيز كار گذاشته اند.يكي از پنجره ها به خيابان شهدا و ديگري به حياط شهرباني كنوني گشوده مي شود.امروزه سر در عالي قاپو و حياط و ساختمان هاي شمالي آن، از محل اداره شهربانيقزوين است.

عمارت چهل ستون

      اين بناي تاريخي كه يادگاري از دوران صفويهاست، در وسط يك باغ قرار گرفته است. اين بنا در دو طبقه ساخته شده و تالار بزرگيدارد و در روزگار رونق، داراي درهاي خاتم كاري، راهروهايي با تزئينات نقاشي، كاشيكاري و طلا كاري جالب بوده است كه به مرور زمان، اين تزئينات از بين رفته و يازيبايي اوليه خود را از دست داده است.

قطعه هاي تاريخي

    در نقاط مختلف استان قزوين، قلعه هاي متعدديوجود دارد كه برجسته ترين آن ها قلعه الموت است كه با جنبش سياسي و ديني حسن صباحارتباط مستقيم دارد. در زير، به معرفي مهم ترين قلعه هاي محدوده استان قزوين ميپردازيم:

قلعه الموت

   اين قلعه بر فراز كوهي است كه اطراف آن راپرتگاه هاي عظيم بريدگي هاي شگفت فرا گرفته است. اين كوه از نرمه گردن ‌(ميان نرمهلات و گمارود) شروع شده و به طرف مغرب ادامه پيدا كرده است. صخره هاي پيرامون قلعهكه رنگ سرخ و خاكستري دارند، در جهت شمال شرقي به جنوب غربي كشيده شده اند.پيرامون دژ از هر چهار سو پرتگاه است و تنها راه دسترسي به آن راه بسيار باريكياست كه در جانب شمال آن قرار دارد.

   قلعه الموت را مردم محل «قلعه حسن» مي نامند. اين قلعه از دو بخش غربي وشرقي تشكيل شده است. هر بخش به دو بخش: قلعه پايين و قلعه بالا تقسيم شده است كهدر اصطلاح محلي، آن ها را «جورقلا» و «پيازقلا» مي نامند. طول قلعه حدود 120 متر وعرض آن در نقاط مختلف بين 10 تا 35 متر متغير است.

  ديوار شرقي قلعه بالا يا قلعه بزرگ كه از سنگ و ملاط گچ ساخته شده است، كمتر از ساير قسمت ها آسيب ديده است. طول آن حدود 10 متر و ارتفاع آن بين 4 تا 5 متراست. در طرف جنوب، در داخل صخره اتاقي كنده شده كه محل نگهباني بوده است. در جانبشمال غربي قلعه بالا نيز دو اتاق به داخل در داخل سنگ كوه كنده اند. در اتاق اول،چاله آب كوچكي قرار دارد كه اگر آب آن را كاملا تخليه بكنند، داشته باشد. در پاياين اتاق، ديوار شمالي قلعه به طول 12 متر و پنهاي 1 دارد. در جانب جنوب غربي اينقسمت، قلعه پايين تر واقع شده است و پرتگاه مخوفي دارد. در جانب جنوب غربي اينقسمت قلعه، حوضي به طول 8 متر و عرض 5 متر در سنگ كنده اند كه هنوز هم بر اثربارندگي هاي زمستان و بهار پر از آب مي شود. در كنج جنوب غربي اين حوض، درخت تاككهن سالي كه هم چنان سبز و شاداب است، جلب توجه مي كند. اهالي محل معتقدند كه آنرا «حسن صباح» كاشته است. اين قسمت از قلعه، به احتمال زياد همان محلي است كه حسنصباح مدت 35 سال در آن اقامت داشته و پيروان خود را رهبري مي نموده است.

  در جانب شرقي قلعه، پاسداران قلعه و افراد خانواده هايآن ها ساكن بوده اند.در حال حاضر آثار كمي از ديوار جنوبي اين قسمت باقي مانده است. در جانب شمال اينديوار، ده آخور براي چارپايان در داخل سنگ كوه كنده شده است. گذشته از‌ آثار ديورجنوبي، ديوار غربي اين قسمت به ارتفاع 2 متر هم چنان پابرجاست، ولي از ديوار شرقياثري ديده نمي شود. در اين قسمت، سه آب انبار كوچك در دل سنگ كنده اند و چند اتاقنيز در سنگ ساخدته شده كه در حال حاض ويران شده اند.

   بين دو قسمت قلعه يعني قلعه بالا و پايين ميدانگاهي قرار دارد كه بر گرداگردآن ديواري محوطه قلعه را به دو قسمت تقسيم كرده است. در حال حاضر در ميان ميدانآثار فراواني به صورت توده هاي سنگ و خاك مشاهده مي شود كه بي شك باقي مانده بناهاو ساختمان هاي فراواني است كه در اين محل وجود داشته و ويران گشته اند.

   به طور كلي بايد گفت، قلعه الموت كه دو قلعه بالا  پايين را در بر مي گيرد، به صورت بناي سترگي برفراز صخره اي سنگي بنا شده و ديوارهاي چهارگانه آن به تبعيت از شكل و وضع صخره هاساخته شده اند، از اين رو عرض آن به خصوص در قسمت هاي مختلف فرق مي كند از اين برجهاي قلعه سه برج گوشه هاي شمالي و جنوبي و شرقي هم چنان بر پاي اند و برج گوشهشرقي آن سالم تر است. دروازه و تنها راه ورود به قلعه در انتهاي ضلع شمال شرقيقرار دارد. مدخل راه منتهي به دروازه از پاي برج شرقي است و چند متر پايين تر ازآن واقع شده است. در اين محل تونلي به موازات ضلع جنوب شرقي قلعه به طول 6 متر وعرض 2 متر و ارتفاع 2 متر در دل سنگ هاي كوه كنده شده است. با گذشتن از اين تونل،برج جنوبي قلعه و ديوار جنوب غربي آن كه روي شيب تخته سنگ ساخته شده است، نمايانمي گردد. اين ديوار بر دشت وسيع گازرخان كه در جنوب قلعه قرار دارد مشرف است؛ بهنحوي كه دره الموت رود از آن ديده مي شود. راه ورود به قلعه با گذشتن از كنار برجشرقي و پاي ضلع جنوب شرقي به طرف برج شمالي مي رود. از آنجا كه راه ورود آن درامتداد ديوار ميان دو برج شمالي و شرقي واقع شده است، استحكامات اين قسمت، از سايرقمست ها مفصل تر است و آثار برج هاي كوچك تري در فاصله دو برج مزبور ديده مي شود.ديوارهاي اطراف قلعه و برج ها در همه جا داراي يك ديوار پشت بندي است كه 8 مترارتفاع دارد و به موازات ديورا اصلي بنا شده است و ضخامت آن به 2 متر مي رسد.

   از آنجا كه در تمام طول سال گروه زيادي در قلعه سكونت داشته و به آب بسيارنياز داشته اند سازندگان قلعه با هنرمندي خاصي اقدام به ساخت آب انبار هايي كردهاند و به كم آب روهايي كه در دل سنگ كنده اند از فاصله دور آب را بر اين آبانبارها سوار مي نمودند.

 در پاي كوه الموت، در گوشه شمال شرقي، غار كوچكي كه از آب رو (مجرا)هايقلعه بوده ديده مي شود. آب قلعه از چشم «كلدر» كه در دامنه كوه شمال قلعه قراردارد تامين مي شده است.

     مصالح قسمت هاي مختلف قلعه سنگ (از سنگ كوههاي اطراف)، ملاط گچ، آجر، كاشي و تنپوشه سفالي است. آجرهاي بناها كه مربع شكل وبه ضلع 21 سانتي متر و ضخامت 5 سانتي مترند، روكار بنا به كار برده شده اند. درساختمان ديوارها، براي نگهداري ديوارها، متصل كردن قسمت هاي جلو برج ها به قسمتهاي عقب، در داخل كار كلاف هاي چوبي به طور افقي به كار برده اند. از جمله قطعاتكوچك كاشي كه در ويرانه هاي قلعه به دست آمده قطعه اي است به رنگ آبي آسماني بانقش صورت آدمي كه قسمتي از چشم و ابرو و بيني آن كاملا واضح است.

   امروزه در دامنه جنوبي كوه هودكان كه در شمال كوه قلعه الموت واقع شده است،خرابه هاي بسياري ديده مي شود كه نشان مي دهد روزگاري بر جاي اين خرابه ها،ساختمان هاي بسياري وجود داشته است. در حال حاضر، اهالي محل خرابه هاي اين محوطهرا ديلمان ده، اغوزبن، خرازرو و زهير كلفي مي نامند.

   هم چنين در سمت غرب قلعه، قبرستاني قديمي معروف به «اسبه كله چال» وجوددارد كه در بالاي تپه مجاور آن، بقاياي چند كوره آجرپزي نمايان است. در قله كوههودكان نيز پويه سوزهاي سفالين كهن به دست آمده است.

 قلعه نويزرشاه

    اين قلعه در شرق «شترخان» و در شمال شرقيروستاي «گرم رود» بر فراز كوه بلندي كه ديوارهاي صخره اي آن به طور عمودي به سويدره هاي اطراف پايين مي رود و بلندترين نقطه آن 2000 با ارتفاع دارد، واقع شدهاست.

  از ديوار قلعه هنوز قسمتي برپا است و در بالاي يكي از دو ديوار آن، روزنيقرار دارد. از بنايهاي آن چند اتاق و ساختمان بزرگ هنوز برپا است. اين قلعه باتوجه به وضع طبيعي آن، از جمله قلعه هاي مستحكم و تسخير ناپذير منطقه به شمار ميرفته است.

قلعه لمبسر

   در ناحيه رودبار نيز بيش از هر چيز ويرانه هاي مربوطه به قلعه هاياسماعيليه كه بر فراز ستيغ كوهساران خودنمايي مي كنند، نمايان است. دژ لمبسر يكياز عظيم ترين و وسيع ترين دژهاي منطقه  استكه دو رود «نينه رود» و «لمه در» در دو سوي آن جريان دارد. قلعه لمبسر از سه جهتمشرق، جنوب و شمال به پرتگاه هاي مخوفي منتهي مي گردد. بخشي از سمت شرقي آن يعنيسمت رودخانه نينه رود. شيب كم تري دارد. به همين جهت، ديواري عظيم و قطور با سنگهاي بسيار بزرگ ساخته اند كه تا امروز قسمتي از آن پابرجاست و در حدود 20 متر طولو 10 متر ارتفاع دارد.

قلعه سميران

    اين قلعه بر بالاي تپه سنگي در دهستاني طارمقرار دارد و دسترسي به آن جز از سمت شمال، بسيار دشوار است. سفيد رود از جانبجنوبي اين قلعه مي گذرد و آن سوي رود، رشته ارتفاعات بلند سنگي سر به آسمان كشيده اند.بناي اصلي قلعه در بالاي كوه قرار دارد و بخشي از شيب آن را كه به طرف جنوب ميباشد، در بر ميگيرد.

  در حال حاضر از ديوارهاي قلعه، گذشته از ديوار اصلي در بالا قسمتي نيز دردامنه شمالي پابرجاست. ين بخش از ديوار كه بر روي يك رگه سنگي استوار شده است،بهخاطر به وجود آمده تا در مسير دسترسي باشد و امكان نفوذ به قلعه را سد ساختهباشند. بايد دانست كه در دوران آباداني اين قلعه چنان كه ناصر خسرو نقل نموده،قلعه مزبور داراي سه ديوار تو در تو است.

قلعه سنگرود

    در شمال روستاي زردگرد كه در ناحيه كوهستاني شمال قزوين قرار دارد از دهات كوهپايهبه شمار مي رود، بر فراز قله كوهي آثاري از بناهاي ويرانه سنگي به چشم مي خورد كهاحتمالا يك قرار گاه و يا يك قلعه نظامي بوده است. در پاي كوه، رودخانه اي به نامسنگرود در بستر دره پلنگ دره جاري است. بر روي تپه مرتفع كنار اين دره، آثاري شبيهبه چهار تاقي هاي دوره ساساني ديده مي شود.

قلعه شيركوه

    برفراز كوه بيدلان كه بر الموت رود و طالقانرود مشرف است، بقاياي قلعه اي مشاهده مي شود كه از دژهاي اسماعيلي است و برايحفاظت دره الموت مورد استفاده قرار مي گرفته است. بقاياي قلعه شيركوه عبارت است ازهشت آب انبار، يك برج و بخشي از ديوار قلعه. همه اين بناها در دل سنگ هاي كوه كندهشده اند. براي رسيدن به قلعه از راهي بسيار دشوار بايد گذشت.

   قلعه شيركوه در زمان حمله هلاكوخان مغول ازبزرگترين قلعه هاي اسماعيليان بوده كه به علت استواري آن و بسياري مردان، لشگرمغول موفق به تسخير آن نگرديده.

قلعه ساسان (آرامگاهبزرگ)

    اين قلعه در دهستان طارم قرار دارد و بر فرازتپه بلندي ساخته شده كه قسمت بالاي آن فاقد پوشش گياهي است و به صورت سكويي از سنگسياه خودنمايي مي كند. اين بنا از سه جهت داراي شيب تند است كه تا حدي دسترسي بهبناي روي تپه را دشوار مي سازد. در حال حاضر آب درياچه سدي كه در نزديكي آن قراردارد، اين تپه ادامه يافته و چشم انداز زيبايي را پديد آورده است.

    بناي قلعه ساسان عبارت است از برجي با طرحهشت ضعلي كه در قسمت پايين آن دور تا دور ديواري به ارتفاع 2 متر قرار دارد. طولهر ضلع برج از خارج 50/6 متر است.

قلعه دختر (قزقلعه)

   اين قلعه در 15 كيلومتري جاده تاكستان- رنجان،در نزديكي روستاي آبك لو، بر بالاي كوهي واقع شده است. دسترسي به اين قلعه از راهياست كه از گرده جنوبي به بالاي قله و پاي بناي قلعه منتهي مي شود.

    در مسير منتهي به قلعه آثاري از سكوهاي متعددمشاهده مي وشد و نشانگر آن است كه در زمان آباداني بنا، اين پله ها جهت دسترسي بهبناي قلعه ساخته شده است.

 

قلعه و آثار ايوان نياق

   روستاي نياق در 16 كيلومتري قزوين و در يكمنطقه كوهستاني واقع شده است. در اين روستاي بقاياي آثاري تاريخي وجود دارد كه بهايوان نياق و تاق محمد حنيفه معروف شده است. اين اثر تاريخي بر بالاي كوه سنگيمجاور روستاست و عبارت از گودالي به طول 8 و عرض 5/2 متر مي باشد كه يك ضلع آن بهصورت منحني است. اين گودال به يك حوض سنگي شبيه است. در گوشه اين حوض پلكاني سنگيبا هفت پله دردل سنگ هاي كوه كنده شده است.

    بر روي سطح كوه، آثار ديگري مربوط به ويرانههاي يك قلعه ديده مي شوند كه از آن ميان تنها سنگ هاي لاشه اي كه در بناي قلعه بهكار رفته ان را مي توان تشخيص داد. علاوهن بر آن چندين گودال ديگر نيز به قطرهايتقريبي يك تا دو متر در اين قسمت ديده مي شوند كه احتمالا به عنوان انبار و محلذخيره گندم و حبوبات مورد استفاده قرار مي گرفته اند.

    در نزديكي آثار ياد شده، ايوان ديگري ديده ميشود كه فقط يك صندلي سنگي كه در كوه كنده شده است، از آن باقي است.

قلعه هاي ديگر استانقزوين عبارتند از: قلعه قسطين لار، شهرك رشگين، ميمون دژ واقعدهستان رودبار.

 

 

برج هاي تاريخي

برج هاي آرامگاهي خرقان

    اين برج ها در يك كيلومتري روستاي حصارارمني- از توابع خرقان غربي، و در 32 كيلومتري جاده قزوين- همدان قرار دارد. برجهاي سخرقان در محوطه وسيعي به فاصله كمي از يكديگر قرار گرفته اند و از بسياريجهات با هم شباهت دارند؛ اما برج شرقي، قديمي تر از برج غربي است.

برج باراجين

   در فاصله 12 كيلومتري از شمال قزوين، محل خوشمنظره و خوش آب و هوايي قرار دارد كه به علت ارتفاع زياد هواي آن از هواي قزوينخنك تر است. در اين محل، بر روي ارتفاعات جانب جپ، رودخانه عريضي به نام ارنزكجريان دارد. برج بلندي نيز از دور بر فراز اين بلندي خودنمايي مي كند؛ چنان كه ازمسافتي بسيار دور از ميان دشت ها و صحراهاي اطراف فزوين مي توان آن را ديد. بلنديمزبور بر تمام محيط اطراف مسلط است و از فراز آن مي توان شهر قزوين را به خوبيمشاهده كرد.

    برج باراجين بر روي سكويي هشت ضعلي كه حدوديك متر از كف زمين ارتفاع دارد، بنا شده است. برج اول سنگ چين سكوي مزبور با سنگهاي صاف و تراش دار چهارگوش بنا شده است و اين تنها قسمت از بناي برج است كه ازسنگ هاي تراش دار در بناي آن استفاده شده است. طول هر يك از ضلع هاي هشت ضلعي،70/3 متر است.

برج سنگي با كتبيه كوفي

   بر روي تپه اي كه در جانب شمال شرقي قلعهساسان- از دهستان طارم قرار دارد، برج سنگي ويرانه ديگري كه با سنگ لاشه و ملاط گچساخته شده است، ديده مي شود. با گذشت زمان، اين برج آسيب هاي فراواني ديده است.

    در سال 1962 اين برج توسط يكي از باستانشناسان خارجي به نام «ويلي» مورد مطالعه قرار گرفته است. در اين بررسي، كتيبه ايبه خط كوفي تزئيني در قسمت زير سقف آن سقف آن مشاهده شده كه فقط دو كلمه آن باقيمانده و بقيه آن فرو ريخته است.

    خط كوفي اين كتيبه، از نظر زيبايي و ارزش هايهنري، از زيباترين نمونه هاي خط كوفي تزئيني به شمار مي رود.

گنبدهاي تاريخي

يله گنبد

اين بنا كه در 37كيلومتري جاده قزوين- رشت و بر فراز يك رشته بلندي قرار گرفته است، بناي مدور استكه به جز گنبد آن به تمامي از سنگ لاشه و با دقتي در خور ستايش ساخته شده است. برروي نمايان خارجي بنا پنج برجستگي به صورت ستون هاي مدور تعبيه كرده اند. وروديبنا در شرق آن و در ميان يك جلو خان مستطيل شكل جاي دارد. پوشش زيرين به صورت يكگنبد آجري مخروطي شكل در ميان ديوارهاي جانبي برج ديده مي شود.

كافر گنبد

  اين گنبد در روستاي نياق، در 16 كيلومتري قزوينو در نزديك امام زاده سلطان ويس قرار دارد. اين بنا، بنايي با نماد هشت ضلعي استكه طول هر ضلع آن از خارج 80/2 متر است. در زاويه هر دو ضلع، برجستگي اي وجود داردكه به صورت دور قاب هر ضلع درآمده است. قسمت از راه بنا از سنگ و بقيه آن با آجرساخته شده است. نماي خارجي بنا هيچ گونه تزئيني ندارد و تنها در قسمت بالا يك رجآجركاري كه در امتداد جرزهاي نبش با برجستگي كمتري بالا رفته، شكل يك قوس و طاقنماي تزئيني را به وجود آورده است. در وسط ضلع از هشت ضلع بنا، سه در ورودي تعبيهشده است كه در بالاي دو در شمالي و غربي، قوسي تيره دار و در اطراف آن ها، قابمستطيل شكلي قرار گرفته است. در شرقي، در حال حاضر با لاشه سنگ مسدود شده است. دراطراف اين در قاب مستطيل وجود ندارد. در بالاي اين در- بر روي ديوار- آثار يك سردر هلالي شكل تزئيني مشاهده مي شود كه در حال حاضر جز طرح قوس آن كه با ملاط گچساخته شده چيز ديگري از آن باقي نيست. در حال حاضر بر بالاي بنا بقاياي پوشش گنبدمدوري به چشم مي خورد. به نظر مي رسد گنبد اوليه دو پوسته بوده است و پوشش دوم آن،احتمالا مخروطي بوده است. در قسمت بالاي بنا، در حد فاصل پوشش اول و دوم گذشته ازآجر، در پايه گنبد قدري سنگ لاشه نيز به كار رفته است.

حمام هاي قديمي

حمام شاه عباسي

   اين حمام قديمي كه از آثار دوره صفويه است درشهر تاكستان قرار دارد. نقشه داخل حمام با نقشه حمام صفا در قزوين شباهت كاملدارد. اين حمام از سه قسمت: رخت كني (سربينه) با طرح مستطيل شكل، گرمخانه و خزانهتشكيل شده است. گرمخانه داراي طرح هشت ضلعي است كه ضلع ها آن، يك در ميان،با همبرابرند. در چهار طرف اين محل چهار فضاي شاه نشين مانند ساخته شده است كه افرادبراي شست و شو از آن ها استفاده مي كنند. در وسط گرمخانه يك حوض بزرگ سنگي با همانطرح هشت ضعلي قرار دارد.

گرمابه صفا

     اين حمام در حاشيه شرقي و انتهاي خيابانمولوي قزوين واقع شده و از دو بخش مردانه و زنانه تشكيل شده است. به هنگام احداثخيابان مولوي، قسمتي از حمام و در ورودي آن را خراب كرده و در ديگري براي آن ساختهاند. در دو طرف در نقش دو سرباز در سنگ مرمر كنده كاري شده است. تاريخ ساخت بنا،برابر كتبيه اي كه به خط نستعليق و به شعر، در بالاي در ورودي نوشته شده است، 1259هجري قمري و باني آن «حاجي حسن بن حاجي عبدالله تبريزي» است.

از ديگر گرمابه هايقزوين عبارت است از: آخوند در ميدان محله آخوند؛ اميني در خيابان فردوسي؛ امجد درخيابان سپه؛ بلاغي نزديك مسجد و مدرسه حيدريه؛ سعديه (يا سعائت) داخل تيمچه شرقيسراي سعدالسلطنه: قوشه محله سكه شريحان؛ ميرزا رحيم محله پنبه ريسه نزديكميدانگاه؛ حاج محمد رحيم مردانه، بازارچه حاج محمد رحيم، خيابان مولوي، حاج محمدرحيم زنانه، بازارچه حاج محمد رحيم، كوچه پت بازارچه، صارم لشگر، محله آخوندروبروي آرامگاه آخوند ملاخليلا؛ نزديك بازارچه آمعصوم و حاج ميرزا كريم در كوچهمدرسه پنجه علي.

آب انبار هاي قديمي

- آب انبار حاج كاظم

   اين آب انبار كه يكي از زيباترين و بزرگ ترينآب انبارهاي قزوين است، در انتهاي خيابان تبريز شهر قزوين قرار گرفته است. اين آبانبار، 37 پله ساخته شده است. از سنگ هاي تراشيده و دو شير آب دارد. پوشش سقف آنمسطح بوده و در گذشته چهار هواكش داشته كه امروزه تنها يكي از آن ها باقي ماندهاست. هواكش آب انبار با آجر ساخته شده است و داراي تزئينات آجري و كاشي در نما ميباشد.

     سر در آب انبار در نهايت عظيم و  با كمال ظرافت و زيبايي ساخته و داراي تزئيناتآجري و كاشي است. واژه «علي» به صورت خط بنايي در دو طرف راه پله، در نماي آجرياجرا شده است.

    باني آب انبار، مرحوم «حاج كاظم كوزه گر» استكه به دستيابي حاجي اسماعيل نامي به سال 1256 هجري قمري آب انبار را بنا كرده اند.تاريخ و باني بنا، در كتيبه اي به شعر در سنگ مرمر، و به خط نستعليق بسيار زيباكنده شده است.

-        آب انبار حكيم

-        آب انبار سردار بزرگ

-        آب انبار سردار كوچك

-        آب انبار پنجه علي

-        آب انبار جنب مسجد جامع كبير

-        آب انبار حاج ملا آقا

-        آب انبار حاج كريم

-        آب انبار رزگره كوچه

-        آب انبار شيشه گر

-        آب انبار خان

-        آب انبال لالو

آب انبارهاي ديگر قزوينعبارتند از: آقابالا در محله پنبه ريسه، آبگوشتي ها در محله خندقبار، آهني ها درمحله قملاق، تنورسازان در گذر مولوي، حاج رضا در محله پنبه ريسه، حاج كريم در گردهمحله؛ رفيعي در خيابان تبريز؛ زير زمين مسجد شاه در كوچه بازار مولامادي در جنبمدرسه جديد يخچال در كوچه يخچال؛ صالحي (صالحيه) در خيابان مولوي و زنانه بازار و .

پل ها و سدهاي تاريخي

پل شاه عباسي

    پل شاه عباسي داراي سه دهانه است كه دو تايآن ها بزرگ تر و داراي عرضي در حدود 50/7 متر است. دهانه هاي سه گانه داراي قوسهاي تيره دار مي باشند. كم ترين عرض پايه ها كه ميان دو قوس واقع شده اند، 4 متراست. پايه هاي پل در خلاف جهت جريان آب داراي دماغه كف رودخانه تا ارتفاع يك متر،پايه هاي جانبي قوس مياني با بلوك هاي سنگي و ملاط ساخته شده اند تا شدت برخوردامواج با پايه ميل را كاهش دهند.

پل لوشان

اين پل بزرگ در جاده قزوين-رشت قرار دارد. اين پل را «حاجي محمد هادي تاجر ميانجي» كه ساكن قزوين بوده، درسال 12098 هـ. ق ساخته است.

   پل لوشان داراي طرح خاصي است. برخلاف پيش ترپل ها كه دهانه هاي آن‌ها نسبت به محور عرضي ميان پل قرينه هستند، با يك شيب منظمبر ارتفاع آن افزوده مي شود. پل مزبور داراي چهار دهانه است كه دو دهانه اول كوچكترند و دهانه سوم دو دهانه اول بزرگ تر است. ارتفاع و دهانه چهارم از همه دهانه هابيش تر و تيزه قوس آن نيز بلندتر از دهانه سوم است.

سد قديمي سيد علي خان

   يكي از رودهايي كه بخشي از باغ هاي اطرافقزوين را سيراب مي كند رودخانه ارزنك است كه از نزديك روستاي ميزوج واقع در 20كيلومتري شمال قزوين سرچشمه مي گيرد. بر روي اين رودخانه ها در پاي گردنه كماسمار،توسط «سيد علي خان» (جد خانواده اميرشاهي) سدي زده شده است كه در حال حاضر كاملاويران شده و غير قابل استفاده است.

سد قديمي سپهسالار

    در فاصله 3 كيلومتري سد سيد علي خان، بندسنگي ديگري نيز وجود دارد. كه به نام سد سپهسلالار معروف  است. اين بند در سال 1336 هـ . ق به منظورتامين آب بيش تر براي روستاي شريف آباد كه از املاك محمد ولي خان سپهسالار تنكابنيبود، توسط وي بنا گرديد. اين سد نيز به صورت يك ديوار سنگي به كمك سنگ هاي تراشيدهبه طول 50 و ارتفاع 12 متر بنا شده است. دريچه هاي سد از لوله هاي آهني با قطرزياد ساخته شده اند. در حال حاضر اين سد كاملا ويران شده است.

 

گورستان شاه كوه

    در آن سوي شاهرود در دامنه شاه كوه، قبرستانيقرار دارد كه در ميان آن دو آرامگاه سنگي به چشم مي خورد. يكي از اين آرامگاه هاسالم و ديگري نيمه ويران است.

   نقشه بناي هر دو آرامگاه يكسان است. نقشه پايهبنا عبارت است از يك چهار ضلعي، كه چهار ديوار آن به ارتفاع حدود 2 متر با سنگلاشه و ملاط ساخته شده است. تنها در يك سوي آن دري كار گذاشته شده كه بالاي آن نيزپنجره اي براي تامين نور داخل بقعه تعبيه شده است.

    بر روي پايه سنگي مزبور، گردني بلند گنبدسنگي به ارتفاع تقريبي 4 متر با همان مصالح سنگ لاشه و ملاط گچ برپا شده است.گردني مزبور در قسمت بالا به طرف داخل متمايز شده و حالت گنبدي شكل را به وجودآورده است.

    دو بناي سنگي شاه كوه از نظر كلي و نحوهساخت، از جمله آثار منحصر به فرد ناحيه رودبار و اصولا سرزمين قزوين به شمار ميروند و مي توان آن دو را با آرامگاه سنگي حسن آباد مقايسه نمود؛ با اين فرق كهآرامگاه سنگي حسن آباد، از نظر شيوه كار و هنر معماري، معرف تكامل بيش تر و تكنيكپيشرفته تري مي باشد.

    به طور كلي، اين آرامگاههاي سنگي را مي تواناز جمله آثار بسيار كهن منطقه و به احتمال زياد، به دوران ساساني مربوط دانست.

روستاهاي تاريخي

گازرخان

   گازرخان از روستاهاي معروف ناحيه الموت قزوينبه شمار مي رود. در گازرخان بيش از چهار چنار كهن سال در ميان ميدان ده جلب توجهمي نمايد. ميدان وسط روستا كه محل قبرستان قديمي آن است به نام «قتلگاه» خوانده ميشود. از اين درخت چنار سه تا داراي ارتفاع قابل ملاحظه انئد. پيرامون تنه يكي ازآن ها 50/7 متر و ديگري 60/7 متر و سومي 6 متر است. با توجه به اندازه پيرامون تنهدرخت هاي مزبور مي توان گفت كه سن آن ها بايد در حدود هزار سال باشد و به احتمالزياد در زمان نفوذ و قدرت اسماعيليه در اين ناحيه كاشته شده اند.

هزويل

   «هزويل» روستايي است با خانه هايي از سنگ لاشه،كاهگل و چوب كه در كنار يك ديگر بنا شده اند. در فاصله بين هر رديف از خانه ها،كوچه باريكي قرار دارد. در جلوي تعدادي از خانه ها ايواني قرار دارد كه سقف آن برروي تيرهاي چوبي استوار شده است. بر روي هم، نماي كلي هزويل با خانه هايي كه اغلبطبقه به طبقه ساخته شده اند و بام يكي، محوطه جلوي خانه ديگري را تشكيل مي دهد، ازجمله نماهاي جالب يك روستاي شمالي ايران به شمار مي رود.

تپه هاي باستاني

   براساس يافته هاي باستان شناسي، استان قزويناز قدمت چند هزار ساله برخوردار است. آثار به دست آمده از صدها تپه باستاني موجوددر سطح استان، نشانگر آنندن كه سرزمين قزوين رازهاي نگفته اي از تاريخ سرزمينتاريخي است كه امروزه ده ها تپه باستاني را در نقاط مختلف اين استان مي بينيم. درادامه به مهم ترين اين بناها مي پردازيم:

-        تپيه خندو                     - تپه داكان                          - تپه الوند

-        تپه حاجي آباد              - تپه نصرف آباد                  - تپه رادكان

-        تپه قزانچال              - تپه حسين آباد                     -تپه قشلاق

-        تپه مشگين تپه              - تپه دولت آباد                    -رمبادتپه

-        تپه قديم آباد                - تپه سلطان آباد                   - تپه آرش (آقا بابا)

-        تپه كندو                      - تپه كي وران                      - تپه نرگه

-        اك تپه                         - تپهرضي آباد                  - تپه ليا

-        تپه زليخا                       - ياسينتپه                       - بالا تپه       

-        تپه اسفرورين               - اسفرورين                      - تپه دانسفهان

-        تپه ولازگرد

 

 

تپه بازراها و تيمچه ها

مجموعه بازار قزوين

    مجموعه بازار قزوين با معماري جالب و قديميخود، يكي از مكان هاي ديدني شهر قزوين است كه در حال حاضر، از آن چند اثر كوچكقديمي به جاي مانده است. در دوره صفويه، بازارها وسعت يافته اند، و هر بازار بهصنفي خاص اختصاص داشته است. در گذر هر يك از اين بازارها مسجد، حمام، سراها، تيمچهها، و قيصريه اي وجود داشته است كه از آن ميان، تيمچه ها مركز تجارت و قيصر به محلصنعتگران بوده است.

    قيصريه قزوين باتاق هاي آجري و ارتفاع بسيارزياد، از بخش هايي از بازار قزوين است كه به جاي مانده است. اين بازار داراي چهاردر مي باشد‍: در شمالي به تيمچه سرباز، در چهار سوق كوچكي متصل مي شود.

   بازارچه سعد السلطنه نيز كه از خيابان امامخميني قزوين تا ديوار شمالي مسجد نبي (ص) كشديه شده است، از باقي مانده هاي آثارقديمي بازار قزوين است و هشتي بسيار زيبايي دارد كه به سراي سعدالسلطنه متصل ميگردد.

-        تيمچه سرباز

-        تيمچه سرپوشيده

-        تيمچه حاج سيد كاظم

-        تيمچه رضوي

-        تيمچه درويش مهدي

-        تيمچه حاح محمدتقي

كاروان سراها و سراهايقديمي

كاروان سراي محمد آبادخره (خورهه)

در مسير جاده فزوين-بوئين زهرا، كاروان سرايي از بناهاي دوره صفويه قرار دارد كه در حال حاضر، درقسمتي از آن پاسگاه ژاندارمري استقرار يافته است.

دورازه هاي قزوين

شهر قزوين در گذشته هشتدروازه داشت كه به نام هاي دروازه رشت، باع شاه، درب كوشك، تبريز، تهران، شيخآباد، امام زاده حسين و خندقبار معروف بوده اند. امروزه از آن ميان تنها دو دروازهدرب كوشك و تهران باقي مانده اند.

دروازه درب كوشك كه درانتهاي خيابان آزادي قرار دارد، در دوره قاجاريه ساخته شده و در سال 1926  هجري قمري در دوره حكومت عضدالدوله، كاشي كاريشده است.

   دروازه قديم تهران كه در خيابان تهران قديمقرار دارد، از بناهاي دوره قاجاريه است كه در سال 1347 شمسي مرمت و كاشي كاري شدهاست.

بناها و اماكن مذهبي

 

مساجد قديمي

مسجد جامع كبير

مسجد جامع كبير كه درمحله دباغان و در كناره غربي خيابان شهدا واقع شده است، از مهم ترين مسجدهاي قزويناست. اين مسجد نه تنها در قزوين، بلكه در سراسر ايران  منحصر به فرد و بي مانند است. گنبد و مناره هايباشكوه، ايوان هاي بلند، گچ بري نفيس و ساختمان باشكوه آن نماينده و نشانگر بهترينسبك معماري دوره هاي سلجوقي و صفوي است.

    از گذشته مسجد آنچه دانسته است اين است كهاين مسجد در قرن هفتم هجري درهاي متعددي داشته است. پس از حمله مغول تا دورانصفويه از چگونگي وضعيت مسجد دو در دارد: يكي در شرق و ديگري در شمال غرب.

    حياط مسجد به شكل مربع مستطيل است و طول آنشرقي- غربي است. مساحت آن بيش از چهار هزار متر مربع است. در چهار جهت آن چهارايوان بلند قرار دارد كه ايوان جنوبي آن بلندتر از ايوان هاي ديگر است. در دو سويايوان شمالي، دو مناره زيبا سر به آسمان كشيده است. در دو سوي هر ايوان، دو رواقطولاني ساخته شده است كه هر رواق به نام امام جماعت يا پيشنمازي كه سال ها در آن جانماز گزارده، معروف شده است. رواق هاي شرقي از همه باريك تر و رواق هاي جنوبي ازرواق هاي ديگر پهن تر و بزرگترند. همه اجزاي ساختمان مسجد، از كف حياط و ديوارها وپشت بام‌ها، با آجر ساخته شده اند. در وسط حياط مسجد حوض بزرگي قرار دارد.

    قديمي ترين بنايي كه امروزه در مجموعهساختمان هاي مسجد جامع باقي مانده است بناي كوچك گنبد داري است كه به دهليز درشرقي مسجد راه دارد. اين بنا از خشت هاي بزرگ خام و گل ساخته شده و تاق هاروني ويا مقصوره كهن ناميده مي شود. اصل بناي اين تاق را به دوره پيش از اسلام نسبت ميدهند و چنين گفته مي شود كه به دستور هارون الرشيد در سال 192 هجري قمري، شالودهاين مسجد بر يك‌ آتشكده دوره ساساني بنا نهاده شده است.

   دومين بخش بناي مسجد از لحاظ تاريخي و زمان،ساختمان بناي گنبد آجري دو پوسته دوره سلجوقي و شببستان بي مانند آن در سمت غرب وجنوب تاق هاروني است كه در شمار يكي از شاهكارهاي هنري مكتب معماري اوايل قرن ششمهجري است. اين شبستان را «مقصوره خمارتاشي» گويند و امير «خمارتاش بن عبداللهعمادي» ساختمان آن را در سال 500 هجري قمري آغاز كرده و به سال 509 هجري قمري آنرا به پايان رسانيده است. بر فراز مقصوره خمارتاشي، گنبد عظيمي قرار دارد.

   در اين مقصوره كتيبه هاي نفيسي با منتهايظرافت گچ بري شده اند. تعداد اين كتيبه ها پنج عدد است: اولين كتيبه به خط ثلث ودر دو گنبد اجرا شده است. كه در آن نام سازنده مقصوره و مدت ساختمان نوشته شدهاست. كتيبه دوم به خط كوفي است و در آن خمارتاش آنچه را كه از قراء مزارع وقف اينمسجد كرده، نام برده است. كتيبه سوم به خط كوفي مارپيچي است و مشتمل بر سورهمباركه «بقره» است. كتيبه چهارم كه به خط نسخ ثلث است، شرح موقوفاني است كهخمارتاش از خود باقي گذاشته و محل مصرف آن ها را معين كرده است. كتيبه پنجم به خطنسخ كوفي است و آن وقف نامه و شرح تقسيم آب قنات خمارتاش است. امير خمارتاش در دوسوي مقصوره، دو شبستان ديگر نيز ساخته است كه امروزه به آتشكده معروف اند.

    ايوان وصفه بلندي كه در جلو شبستان گنبددارسلجوقي جاي دارند، در دوره صفويه و بهسال 1069 هجري قمري ساخته شده اند و به بنايسلجوقي متصل گرديده اند. اين ايوان به وسيله ساختمان يك نيم گنبد با جبهه اي پهنبه پايه گنبد سلجوقي پيوند يافته است. محل اتكاي نيم گنبد كه مانند گنبد سلجوقي دوپوسته است، به شبستان چسبيده و با آن چفت و بست شده است.

   در راهروي اين ايوان كه به مصوره اتصال مييابد، دو ستون عظيم قرار دارد كه بر هر يك از لوحه هايي از سنگ مرمر نصب گرديدهاست. مفاد لوح سنگي سمت راست مربوط به منع و لغو عوارض قپانداري دارالسلطنه قزوينبه سال 1081 هجري قمري در دوره صفويه و ديگري مربوط به لغو و رفع متحملات ديوانيدر قزوين به سال 1238 قمري در دوره قاجاريه است.

   ايوان شمالي مسجد و دو مناره با شكوهي كه دردو سوي آن قرار دارند، با كاشي هاي رنگارنگ تزئين شده اند و به احتمال قوي ازبناهاي دوره صفوي‌اند. كاشي هاي مناره ها و اين ايوان، با گذشت زمان، بارها فروريخته اند و مجدداً تعمير شده اند. در اين مناره ها، افزون بر زيبايي و شكوه خاصآنها، از نظ ساخت نيز فن آوري پيچيده اي به كار رفته است كه مانند منارجنباناصفهان، چگونگي آن هنوز روشن نگرديده است.

ايوان غربي اين مسجد نيزاز آثار دوره صفوي است و به سال 1081 هجري قمري ساخته شده است. مسجد جامع قزوين بهمناسبت دارا بودن تاق هاروني از گنجينه آثار تاريخي مسجد جامع اصفهان قديمي تراست.

مسجد حيدريه

    اين مسجد در گذر بلاغي و جز محله پنبه ريسهاست. راجع به تاريخ بنياد اين مسجد اطلاع درستي در دست نيست، ولي بي شك اين همانمسجدي است كه حمدالله مستوفي و امام رافعي آن را به نام «جامع اصحاب ابوحنيفه»معرفي كردخه اند. گچ بري هاي نفيس اين مسجد نيز مانند گچ بري هاي مسجد جامع كبيراست و بعيد نيست كه گچ بري هاي هر دو مسجد كار يك هنرمند باشد.

    اين مسجد در زمان صفويه هم داير و آباد بوده،ولي به تدريج خواب شده است. در دوره قاجاريه با افزوده شدن ايواني در مقابل شبستانحجره هايي در اطراف آن، تا اندازه اي رونق گذشته خود را بازيافته است و عده اي ازطلاب در آن سرگرم تحصيل بوده اند. از اين مسجد، تنها شبستان آن باقي مانده است.

مسجد النبي

    اين مسجد از حيث وسعت و عظمت بنا و شيوهساختمان و استحكام پي ها و حسن سليقه اي كه در ساخت آن به كار گرفته شده است، يكياز مهم ترين مسجدهاي قزوين به شمار مي رود. آغاز بناي اين مسجد را به دوره صفويهنسبت مي دهند. اما چنين به نظر مي رسد كه پس از انقراض صفويه، در اثر عدم توجه، بهصورت ويرانه اي درآمده و در دوره قاجاريه از نو بازسازي شده است.

    حياط مسجد به شكل مستطيل و طول آن از شمال بهجنوب است. هر يك از جهات چهارگانه مسجد ايواني بلند در وسط دارد و دو گوشواره وسپس دو شبستان يا رواق در دو سوي آن بنا شده است. در دو بخش شرقي و غربي بنا،شبستان ها باريك تر، و در بخش هاي شمالي و جنوبي، پهن تر و بزرگترند. رواق ها ياشبستانهاي شمالي و جنوبي هر يك داراي چهار طاق نما، و رواق هاي شرقي و غربي داراينه طاق نماي اند. هر يك از طاق نماها داراي ارسي سه چشمه اي بوده است كه امروزهبيش تر آنها فرسوده شده اند و به جاي آن ها، در چوبي كار گذاشته اند. در وسط حياطمسجد يك حوض بسيار بزرگ سنگي به شكل مربع مستطيل ساخته شده است كه براي وضو گرفتناز آن استفاده مي شود.

مسجد سنجيده

   اين مسجد كوچك در محله راه ري قزوين قراردارد. تاق اين مسجد مخروطي شكل و بسيار بلند است. بناي مسجد بسيار قديم و باني آننامعلوم است. اما سبك ساختمان آن نشان مي دهد كه بناي اوليه آن آتشكده اي بوده كهبعدها به مسجد تبديل شده است.

حسينيه اميني‌ها

   اين حسنيه در انتها و حاشيه غربي خيابان مولويقزوين قرار گرفته است و بخشي از شانزده عمارت تو در تو و پيوسته اي است كه در سال1275 هجري قمري به سرمايه مرحوم «حاج محمدرضاي اميني» از تاجران قزوين ساخته شدهاست.

از ديگر مسجدهاي قديميقزوين مي توان از مسجد بي بي آمنه خاتون متعلق به دوره صفويه، مسجد زبيده و حليمهخاتون، مسجد سوخته چنار و مسجد محمديه متعلق به قرن سيزدهم هجري قمري نام برد.

 

 

 

آرامگاه ها، بقعه ها وامام زاده ها

آرامگاه حمدالله مستوفي

      اين آرامگاه در شرق شهر قزوين، درمحله پنبهريسه و مشرق ميدانگاه، در ميان امام زاده علي و امام زاده آمنه خاتون قرار گرفتهاست و به «گنبد دراز» نيز معروف است. حمدالله مستوفي، جغرافيادان معروف كه ازخاندان مستوفيان بود، در سال 680 هـ . ق در اين شهر به دنيا آمد و تا حدود 750 هـ.ق زيست. او در ابتدا از طرف خواجه رشيد الدين فضل الله به سمت مستوفي زنجان، ابهرو طارخ منصوب گشت و پس از قتل خواجه، به دستگاه وزارت غياث الدين محمد راه يافت ومدت ها در سلك ملازمان خاندان وي به سر برد و در سال 720 ­­­­­­­هـ .ق  منظومه ظفرنامه را سرود. آرامگاه او برجي استكه در قرن هشتم هـ . ق ساخته شده است. محوطه كنوني آرامگاه بيش از 380 متر مترمربع است كه اندكي بيش از 30 متر آن زيربناي برج است و بقيه جزء حياط آرامگاه است.

 آرامگاه شيخ احمد غزالي

    اين آرامگاه كه دركوچه امام زاده اسماعيل ونزديك خيابان پيغمبريه قزوين قرار دارد به شكل حياط كوچكي است و آن را امام زادهاحمد مي نامند. ولي عده اي از مردم قزوين اين آرامگاه احمد غزالي- برادر محدمغزالي مي دانند كه در قزوين رندگي مي كرده و بين سال هاي 504 تا 527 هـ . قدرگذشته است.

امام زائده اسماعيل

   اين آرامگاه در روستاي دو دهه، در سمت راستجاده قزوين- رشت واقع شده است. اين بنا حدود 126 سال قبل به دستور نظام السلطنهساخته شده است و نقشه چهار گوش دارد. در هر يك از نماهاي آن دو طاق نما ساخته شدهاست. گنبد آجري امام زاده، بر روي چهار فيل پوش كه طرح چهارگوش را به هشت گوشتبديل كرده اند، استوار گشته است. در داخل ضريح امام زاده، دري قرار دارد كه دربالا و پايين آن دو كتيبه با خطي خوش نوشته شده است.

امام زاده شاه زاده حسين

    اين بنا كه در شهر قزوين واقع شده،آرامگاه حسين، فرزند علي بن موسي الرضا (ع) است. وفات ايشان، طبق كتيبه موجود درضريح چوبي نفيس آرامگاه، در سال 201 هـ . ق روي داده است. تاريخ و شكل بناي اوليهبقعه معلوم نيست. قديمي ترين تاريخ بنا، به ضريح چوبي بسيار نفيس بقعه مربوط استكه تاريخ 806 هـ . ق بر روي آن حك شده است. تاريخ اوليه بناي كنوني را به دوره شاهصفي صفوي نسبت مي دهند. طبق كتيبه هيا موجود بناي امام زاده در اوايل قرن چهاردهمهجري قمري بازسازي شده است. ساختمان ايوان بزرگ شمالي، ديواره صحن و سردر پركارامام زاده و نيز تزئينات كاشي كار گنبد و آيينه كاري فضاهاي داخلي، به همي سال هامربوط است.

   بناي امام زاده،در كل، مشتمل بر آستانه و صحنو بقعه است. درگاه يا آستانه، جنبه هاي تزئيني زيبا دارد و بالاي قوس سر در امامزاده، تزئينات كاشي با نقش هندسي وجود دارد. و در دو سوي بنا دو مناره قرار گرفتهاست. در ورودي امام زاده بسيار بلند و مجلل است و درهر لنگه ان كوبه اي نصب شدهاست و در زير هر كوبه كلمه «يا مفتح الابواب» با خط نسخ زيبايي نوشته شده است.كتيبه سردر، كه به سال 1307 هـ . ق تعلق دارد، به خط نستعليق عالي و به رنگ سفيددر زمينه كاشي لاجوردي در دو رديف مشتمل بر 12 بيت شعر است. پس از آستانه شهتيقرار دارد كه به صحن وسيعي منتهي مي شود. آرامگاه، ساختمان كوچك و منفردي است كهدر ميان صحن وسيعي قرار گرفته است/ ديوارهاي اين صحن طاق نما سازي شده است. در سمتشمال  و در كنار ورودي اصلي مجموعه، پشتطاق نماها، حجره هايي نيز وجود دارد. در دو سوي آستانه، پنج حجره ايوان دار و درسه جانب ديگر 52 ايوان بنا شده است. شكل كلي صحن از شكل ساختمان مياني تبعيت ميكند و به صورت مستطيل نسبتاً كشيده اي است كه در يك سمت، گوشه هاي مورب دارد. صحنداراي دو در اصلي در امتداد محور اصلي بقعه است. در وسط صحن، مقابل در ورودي،سقاخانه بزرگي با طرح هشت ضلعي وجود دارد كه كتيبه اي برآن نصب شده است. در آخركتيبه، سال بنا، 1340 هـ . ق ذكر شده است. خود بقعه، بناي كوشك مانندي است كه ازدرون آن و از چهار جهت مي توان به بيرون نظر انداخت. گنبدخانه اصلي، در ميان چهارايوان كه در چهار جهت اصلي ساخته شده اند قرار گرفته است.

امام زاد آمنه خاتون

   آرامگاه امام زاده در محل پنبه ريسه قزوين قراردارد. نقشه حرم امام‌زاده عبارت از كثيرالاضلاع هشت ضلعي است كه در هر يك از ضلعهاي هشت گانه آن، طاق نمايي با قوس كليل زده شده است. پوشش حرم، به كمك كاربنديهاي واقع در ميان قوس هاي هشت گانه صورت گرفته و سقف گنبد به شكل ستاره هشت پردرآمده است. بقعه مزبور، از خارج داراي طرح دايره است كه بخشي از آن در ميان دوتالار مستطيل شكل الحاقي محصور شده است. قسمت بالاي بقعه كه از دو تالا پيش گفتهبلندتر است، طرح استوانه اي بنا را به خوبي نشان مي دهد. اين قسمت در پايين باآجرهاي لعابي با طرح هندسي و در بالا با دوره‌اي به عرض 80 سانتي متر با كاشي هفترنگ و نقش گياهي تزئين شده است. در بازه صاحب آرامگاه، سند مكتوبي در بنا وجودندارد. مردم، وي را دختر امام جعفر صادق (ع) مي دانند. با توجه به سبك معماري بخشاصلي بناء مي توان آن را به دوره صفوي نسبت داد.









 







[if gte mso 9]> Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4

برچسب ها

ارسال نظر

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:):(;):D;)):X:?:P:*=((:O@};-:B/:):S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟[حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی

نظرات ارسال شده

ممکن است به این موارد نیز علاقه مند باشید:

نرم افزار کاربردی




ارتباط با مدیر

ارتباط با مدير

نظرسنجی

کدام گرایش رشته عمران را می پسندید؟